Lately we have been accosted by a multitude of clients. Their income tax returns for the years 2017 and 2018 have been filed over three quarters of a year ago and it seems that the tax authorities are not following by issuing tax assessments and/or assessments for social premiums.
People get upset because it of course dawns upon them that the tax inspector may in the near future start a race to catch up on lost ground and as a result -that is the fear- tax payers will be confronted with tax assessments over 2017 and 2018 at the same time.
In our experience it takes about three quarters of a year for the tax authorities to react to filed income tax returns and filed objections against tax assessments that we deem incorrect. So the delay now seems to be increasing. I do not think there is a way to urge the tax authorities to asses anyone any faster. Please keep in mind that after the August 2019 fire the tax department is still not at full speed. The civil servants working there are scattered over several offices and not enough working space has been acquired to have everybody working full time. Just stating facts here. Do not blame the messenger.
There is no doubt in my mind that the government is frantically looking for solutions to this problem.
Prepare yourself for assessments over multiple years
De laatste tijd worden wij door een groot aantal clienten benaderd. Hun aangiften over de jaren 2017 en 2018 die ongeveer driekwart jaar geleden werden ingediend hebben nog niet geleid tot het opleggen van aanslagen inkomstenbelasting of premies.
Mensen worden daar onrustig over omdat zij ook wel bedenken dat een latere inhaalslag van de fiscus kan leiden tot aanslagen over 2017 en 2018 ineens.
In onze ervaring doet de inspectie er ongeveer driekwart jaar over om een aanslag op te leggen of om te reageren op een ingediend bezwaarschrift. Het lijkt er nu op dat dit de komende tijd nog wat langer gaat duren.
Ik denk niet dat er een manier is die maakt dat de fiscus sneller aanslagen gaat opleggen. Bedenk alstublieft dat de fiscus nog steeds niet op volle kracht werkt na de brand in augustus 2019.
De daar werkzame ambtenaren zijn verdeeld over verschillende gebouwen en er zijn ook niet genoeg werkplekken om iedereen voltijd aan de slag te laten gaan. Dit zijn eenvoudig de feiten. Verwijt het niet de boodschapper.
Ik twijfel er geen moment aan dat de overheid druk doende is om een oplossing te vinden voor dit probleem.
Maar wees inderdaad voorbereid op de komst van meerdere aanslagen in hetzelfde jaar.
www.mullertax.com/ Schouwburgweg 3/ Curacao, Dutch West Indies (**) 599 9 7374916/ info@mullertax.com
January 28, 2020
January 19, 2020
Aangifteplicht voor de onroerendezaaksbelasting
Het is goed om te weten dat zoals de Memorie van Toelichting aangeeft:
"Diegene die op het moment van inwerkingtreding van deze landsverordening het genot krachtens het recht van eigendom, bezit of beperkt recht heeft van een onroerende zaak of terzake van een opstal op huurgrond van het Land en die binnen twaalf maanden na afloop van een kalenderjaar geen aanslag heeft ontvangen, is gehouden binnen twee maanden, aangifte als bedoeld in artikel 10a van de Landsverordening onroerendezaaksbelasting 2014 te doen. Dus indien u voor het jaar 2018 geen aanslag onroerendezaaksbelasting heeft ontvangen dient u voor 1 maart 2020 aangifte te doen.
Mocht u denken wel uit het gezichtsveld van de fiscus te blijven; indien u niet aan uw aangifteplicht voldoet kan de fiscus een boete van maximaal 100 procent van de verschuldigde onroerendezaaksbelasting opleggen.
De aangifte is vormvrij maar wel is vereist dat bepaalde informatie wordt opgenomen in de aangifte. Vreemd genoeg wordt echter niet om de kadastrale informatie gevraagd.
Voor meer informatie:
January 18, 2020
Het Girobank-debacle
Normaliter is de bedoeling van dit blog om u te informeren over fiscale wetenswaardigheden die met name Curacao betreffen.
Toen ik echter vanochtend de voorpagina van onze enige Nederlands-talige ochtendkrant, Het Antilliaans Dagblad, las begon het bij mij een beetje te kriebelen.
Zoals u weet verkeert de Girobank in zwaar weer. Mensen die daar ooit in goed vertrouwen hun centjes in bewaring hebben gegeven kunnen deze opnemen tot maximaal ANG 10 mille. Het overige lijkt vooreerst verdwenen of bevroren. Hoe dank ook, men kan het niet opnemen. Kwade tongen beweren overigens dat dat niet voor alle clienten van Girobank het geval is.
De Girobank-debacle is onder meer ontstaan door het verstrekken van "slechte leningen" aan diverse partijen op het eiland. Dat gebeurde onder het bewind van een toentertijd driekoppige directie. Klaarblijkelijk heeft daarnaast het toezicht van de Centrale Bank gefaald.
De oplossing zo meldde de krant vanochtend is wellicht een drietrapsraket waarbij (1) clienten toch gefaseerd hun centjes kunnen opnemen; (2) Ambtenarenpensioenfonds Curacao (APC) het goede deel van Girobank tegen betaling overneemt en (3) om het allemaal te kunnen financieren de license fee van de Centrale Bank wordt verhoogd van 1 naar 1,5 procent.
Ik ben geen econoom maar ik plaats bij deze aanpak de volgende kanttekeningen. Als eerste zou ik als ik een ambtenaar in dienst van het land Curacao was niet enthousiast worden van een plan waarbij mijn toekomstige pensioen wordt ingezet om een falende bank uit het slop te trekken. Ten tweede geldt dat het verhogen van de license fee maakt dat alles dat geimporteerd wordt duurder wordt. Het is daarmee een inflatoire maatregel. En dit terwijl de omzetbelasting en de invoerrechten en accijnzen al tot stevige prijsstijgingen aanleiding hebben gegeven. Ik vind het daarmee vooreerst geen goed plan en ik denk ook dat de volgorde verkeerd is.
Zowel Girobank heeft gefaald in haar beleid als ook de Centrale Bank in haar toezicht. In een eerder blog schreef ik al over de aloude vraag "Wie bewaakt de bewakers?"
De Girobank is de primaire dader in dit verhaal; de Centrale Bank de secundaire-.
In mijn beleving zou eerst harder achter het bestuur van primaire dader Girobank moeten worden aangegaan. Benadeelde partijen zouden moeten opstaan -of zich moeten verenigen- om een actie uit onrechtmatige daad op te starten. Hetzelfde geldt voor de Centrale Bank. Toezicht is niet een vrijblijvende hobby waarbij de toezichthouder over immuniteit beschikt.
Mocht dat allemaal tot niets leiden kan alsnog een plan worden gemaakt hoe wij als land Curacao het Girobank-debacle zo goed mogelijk tot een einde brengen.
Waarbij ik nogmaals opmerk dat inflatoire maatregelen mij momenteel geen goed plan lijken. De kosten van levensonderhoud en de cost-of-doing-business zijn al veel te hoog op Curacao.
Onze regering heeft van het IMF de opdracht gekregen om te bezuinigen. Ik heb toen onmiddellijk contact gezocht met een van onze ministers en heb haar gezegd dat bezuinigen wat anders in dan belastingen verhogen. Men is echter onmiddellijk belastingen gaan verhogen en die gaan nu wellicht opgevolgd worden door andere inflatie opwekkende maatregelen. Op Curacao wonen is op deze manier binnenkort alleen nog betaalbaar voor de zeer vermogenden.
p.s. Er zijn ook nog andere kwade tongen op Curacao die beweren dat na Girobank er nog twee banken een vergelijkbaar lot beschoren is.
Toen ik echter vanochtend de voorpagina van onze enige Nederlands-talige ochtendkrant, Het Antilliaans Dagblad, las begon het bij mij een beetje te kriebelen.
Zoals u weet verkeert de Girobank in zwaar weer. Mensen die daar ooit in goed vertrouwen hun centjes in bewaring hebben gegeven kunnen deze opnemen tot maximaal ANG 10 mille. Het overige lijkt vooreerst verdwenen of bevroren. Hoe dank ook, men kan het niet opnemen. Kwade tongen beweren overigens dat dat niet voor alle clienten van Girobank het geval is.
De Girobank-debacle is onder meer ontstaan door het verstrekken van "slechte leningen" aan diverse partijen op het eiland. Dat gebeurde onder het bewind van een toentertijd driekoppige directie. Klaarblijkelijk heeft daarnaast het toezicht van de Centrale Bank gefaald.
De oplossing zo meldde de krant vanochtend is wellicht een drietrapsraket waarbij (1) clienten toch gefaseerd hun centjes kunnen opnemen; (2) Ambtenarenpensioenfonds Curacao (APC) het goede deel van Girobank tegen betaling overneemt en (3) om het allemaal te kunnen financieren de license fee van de Centrale Bank wordt verhoogd van 1 naar 1,5 procent.
Ik ben geen econoom maar ik plaats bij deze aanpak de volgende kanttekeningen. Als eerste zou ik als ik een ambtenaar in dienst van het land Curacao was niet enthousiast worden van een plan waarbij mijn toekomstige pensioen wordt ingezet om een falende bank uit het slop te trekken. Ten tweede geldt dat het verhogen van de license fee maakt dat alles dat geimporteerd wordt duurder wordt. Het is daarmee een inflatoire maatregel. En dit terwijl de omzetbelasting en de invoerrechten en accijnzen al tot stevige prijsstijgingen aanleiding hebben gegeven. Ik vind het daarmee vooreerst geen goed plan en ik denk ook dat de volgorde verkeerd is.
Zowel Girobank heeft gefaald in haar beleid als ook de Centrale Bank in haar toezicht. In een eerder blog schreef ik al over de aloude vraag "Wie bewaakt de bewakers?"
De Girobank is de primaire dader in dit verhaal; de Centrale Bank de secundaire-.
In mijn beleving zou eerst harder achter het bestuur van primaire dader Girobank moeten worden aangegaan. Benadeelde partijen zouden moeten opstaan -of zich moeten verenigen- om een actie uit onrechtmatige daad op te starten. Hetzelfde geldt voor de Centrale Bank. Toezicht is niet een vrijblijvende hobby waarbij de toezichthouder over immuniteit beschikt.
Mocht dat allemaal tot niets leiden kan alsnog een plan worden gemaakt hoe wij als land Curacao het Girobank-debacle zo goed mogelijk tot een einde brengen.
Waarbij ik nogmaals opmerk dat inflatoire maatregelen mij momenteel geen goed plan lijken. De kosten van levensonderhoud en de cost-of-doing-business zijn al veel te hoog op Curacao.
Onze regering heeft van het IMF de opdracht gekregen om te bezuinigen. Ik heb toen onmiddellijk contact gezocht met een van onze ministers en heb haar gezegd dat bezuinigen wat anders in dan belastingen verhogen. Men is echter onmiddellijk belastingen gaan verhogen en die gaan nu wellicht opgevolgd worden door andere inflatie opwekkende maatregelen. Op Curacao wonen is op deze manier binnenkort alleen nog betaalbaar voor de zeer vermogenden.
p.s. Er zijn ook nog andere kwade tongen op Curacao die beweren dat na Girobank er nog twee banken een vergelijkbaar lot beschoren is.
January 14, 2020
Wijzigingen in de winstbelasting
Zoals we allemaal
weten heeft Curaçao met ingang van 1 januari van dit jaar ingrijpende en
fundamentele wijzigingen doorgevoerd in de winstbelasting.
Dit is gedaan
onder druk van Europa die zich niet kon vinden in de in 2018 getroffen eerdere
wijzigingen.
De fundamentele
wijziging is dat Curaçao nu winstbelasting heft conform het zogenaamde
territorialiteitsbeginsel. Dit betekent dat enkel inkomen dat lokaal wordt
gegenereerd, getroffen zal worden met winstbelasting tegen 22 procent. Er moet
dus een band zijn tussen het gegenereerde inkomen en het land Curaçao.
Activiteiten die zich op Curaçao afspelen of bijvoorbeeld de verhuur betreffen
van in Curaçao gelegen onroerende zaken worden in heffing van winstbelasting
betrokken. Voor zogenaamd passief inkomen geldt dit altijd wordt aangemerkt als
lokaal inkomen. Dus indien uw vennootschap overwinsten laat renderen op een in
Zwitserland aangehouden bankrekening, wordt dit rendement tegen het normale
tarief van de winstbelasting belast.
In het buitenland
gegeneerd inkomen zal in beginsel niet worden getroffen met Curaçaose
winstbelasting.
Er zullen
vennootschappen zijn die zowel lokaal als ook buitenlands inkomen genereren.
Voor deze vennootschappen is het van groot belang om goed vast te leggen (te
kunnen bewijzen) welk deel van het inkomen als lokaal en welk deel als
buitenlands kan worden aangemerkt.
Een ding kunnen
we u nu al meegeven; mocht u als eenmanszaak of personenvennootschap
buitenlands inkomen genereren dan lijkt het zaak om zo snel mogelijk over te
gaan naar een vennootschap.
Verder geldt dat
een aantal activiteiten in de heffing van winstbelasting zullen worden
betrokken tegen een tarief van 3 procent.
Dit betreft onder
meer:
1 het bouwen en
verbeteren van vliegtuigen en schepen als ook het repareren van vliegtuigen en
schepen met een lengte van ten minste 10 meter en ook de machines en
installaties die nodig zijn aan boord van deze vliegtuigen en schepen;
2 de diensten die
worden geleverd door call-services en dergelijke voor zover zij tenminste ANG
50 miljoen per jaar omzetten;
3 veembedrijf;
4 bepaalde
diensten die vanuit Curaçao worden aangeboden aan niet-verbonden
investeringsmaatschappijen en managers van dergelijke
investeringsmaatschappijen.
Muller’s tax take:
Met de nieuwste
wetswijzigingen is onze belastingwetgeving verder gemoderniseerd en biedt het
met name aan ondernemers die zich richten op het buitenland interessante
fiscale mogelijkheden. Het is er echter -zoals altijd bij wijzingen van
belastingwetgeving- wederom niet eenvoudiger op geworden. Mocht u plannen
hebben dan getuigt het van wijsheid om in een vroeg stadium de hulp van een
belastingadviseur in te roepen. Curaçao kent een aantal grote kantoren, een
aantal kleinere en evenzo grotere en kleinere accountants- en- boekhoudkantoren
die u allemaal graag van dienst zijn.
Hoe dan ook kan
gesteld dat worden dat fiscaal Curaçao een interessante jurisdictie blijft
zonder een belastingparadijs te zijn. Een punt van aandacht lijkt dat "veembedrijf" niet lijkt te zijn gedefinieerd. Als je een juridisch woordenboek openslaat lijkt er nogal veel onder die definitie te kunnen vallen. Dat werpt de vraag op of men nu achteraf allerlei discussies (ten overstaan van de belastingrechter) gaat krijgen over wat wel en niet onder dat begrip dient te vallen.
Muller & Associates
Curacao
Schouwburgweg 3
Curacao, Dutch Caribbean
Tel: +599 9 737 49 16
Mob: +599 9 694 28 52
January 06, 2020
Mijn eerste pleidooi
Op advocatie.nl verschijnt af en toe een relaas van een advocaat die over zijn eerste pleidooi vertelt. Vaak bloedstollende verhalen overigens.
Ik ben geen advocaat maar de Curacaose (en de Arubaanse) Advocatenlandsverordening kennen een paragraaf voor belastingadviseurs. Vanuit die hoedanigheid ben ik toegelaten om te procederen voor het Gerecht in Eerste Aanleg en voor het Gemeenschappelijke Hof. Toegelaten worden fiscaal-juristen en personen met een vergelijkbare opleiding.
Ook ik herinner mij mijn eerste pleidooi. Een administrateur had zich tot mij gewend met het verzoek om zijn client bij te staan. Het jaar was 2001 en ik was al jaren als belastingadviseur werkzaam maar had nog nooit geprocedeerd. Dat liet ik de mij goedgezinde administateur uiteraard niet weten.
Hij had zelf het beroepschrift geschreven; ik hoefde enkel te pleiten.Hoe gaat dan vroeg de administrateur. Ik meldde hem dat wij in ieder geval met jas en das naar ter rechtbank moesten verschijnen. Toen wij de zaal binnnen werden geroepen viel meteen op dat wij de enigen waren die zo netjes gekleed waren. De airco was uitgevallen en de drie rechters zaten in hemdsmouwen. De administrateur zei niets.
Een werkgever had mij in 1996 ingeschreven bij -wat toen heette- de Raad van Beroep voor Belastingzaken hetgeen maakte dat de voorzitter, de in de fiscale wereld niet onbekende Theo Groeneveld, de opmerking plaatste dat ik een ervaren belastingadviseur was. Dat moet de administrateur een goed gevoel hebben gegeven. Ik vond het prima uiteraard.
Onderwerp van het geschil was het gehanteerde brutowinstpercentage bij een winkel. De inspecteur der belastingen zat op 36 procent, de administrateur op 26.
Groeneveld keek naar de Inspecteur en zei: "Wij kunnen ook rekenen en het brutowinstpercentage kan volgens ons nooit hoger zijn dan 25 procent." Of woorden van die strekking het is tenslotte een paar jaar geleden. Verder werd voorgesteld om tot een compromis te komen.
Wij verlieten de zaal; ik nogal triomfantelijk en zei tegen de Inspecteur dat wij tot een compromis moesten komen. Voor mijn gevoel kwam er rook uit zijn oren op dat moment maar dat kwam ongetwijfeld door mijn onfortuinlijke timing.
Enfin, het brutowinstpercentage werd 25 procent en ik had mij eerste fiscale zaak gevoerd.
Ik ben geen advocaat maar de Curacaose (en de Arubaanse) Advocatenlandsverordening kennen een paragraaf voor belastingadviseurs. Vanuit die hoedanigheid ben ik toegelaten om te procederen voor het Gerecht in Eerste Aanleg en voor het Gemeenschappelijke Hof. Toegelaten worden fiscaal-juristen en personen met een vergelijkbare opleiding.
Ook ik herinner mij mijn eerste pleidooi. Een administrateur had zich tot mij gewend met het verzoek om zijn client bij te staan. Het jaar was 2001 en ik was al jaren als belastingadviseur werkzaam maar had nog nooit geprocedeerd. Dat liet ik de mij goedgezinde administateur uiteraard niet weten.
Hij had zelf het beroepschrift geschreven; ik hoefde enkel te pleiten.Hoe gaat dan vroeg de administrateur. Ik meldde hem dat wij in ieder geval met jas en das naar ter rechtbank moesten verschijnen. Toen wij de zaal binnnen werden geroepen viel meteen op dat wij de enigen waren die zo netjes gekleed waren. De airco was uitgevallen en de drie rechters zaten in hemdsmouwen. De administrateur zei niets.
Een werkgever had mij in 1996 ingeschreven bij -wat toen heette- de Raad van Beroep voor Belastingzaken hetgeen maakte dat de voorzitter, de in de fiscale wereld niet onbekende Theo Groeneveld, de opmerking plaatste dat ik een ervaren belastingadviseur was. Dat moet de administrateur een goed gevoel hebben gegeven. Ik vond het prima uiteraard.
Onderwerp van het geschil was het gehanteerde brutowinstpercentage bij een winkel. De inspecteur der belastingen zat op 36 procent, de administrateur op 26.
Groeneveld keek naar de Inspecteur en zei: "Wij kunnen ook rekenen en het brutowinstpercentage kan volgens ons nooit hoger zijn dan 25 procent." Of woorden van die strekking het is tenslotte een paar jaar geleden. Verder werd voorgesteld om tot een compromis te komen.
Wij verlieten de zaal; ik nogal triomfantelijk en zei tegen de Inspecteur dat wij tot een compromis moesten komen. Voor mijn gevoel kwam er rook uit zijn oren op dat moment maar dat kwam ongetwijfeld door mijn onfortuinlijke timing.
Enfin, het brutowinstpercentage werd 25 procent en ik had mij eerste fiscale zaak gevoerd.
December 31, 2019
December 18, 2019
"Sed quis custodiet ipsos custodes?" Wie bewaakt de bewakers? Commissarissen bij overheids-nv's
"Overheids-NV's helpen Isla" zo kopte onlangs een Nederlandstalige krant. Niemand stelt vervolgens de vraag of dat de taak van een overheids-nv is. Het antwoord is uiteraard driewerf neen!
Overheids-NV's zijn over het algemeen voormalige overheidsdiensten die tot vennootschap zijn verworden om de politiek op grotere afstand te kunnen zetten. Gedacht kan worden aan het vuilophaal-en-verwerken (nu Selikor); stroom en water (Aqualectra) etc.
Mij vallen daarbij een aantal dingen op. Als eerste wil de overheid het ambtenarenapparaat terugdringen. Wat is nu mooier dan via dergelijke vennootschappen -waarin de overheid alle aandelen houdt- je ambtenaren onder te brengen zodat optisch inderdaad het ambtenarenapparaat verkleint. In werkelijkheid natuurlijk niet.
En is de overheid op grotere afstand gezet?
Nee, klaarblijkelijk niet want de politiek doet telkens een beroep op inkomsten van deze overheids-NV's om haar tekorten aan te vullen. Alle overheids-nv's hebben een dagelijks bestuur en een raad van commissarissen.
Hoe wordt je lid van een raad van commissarissen?
Als je naar het bestand van de raden van commissarissen kijkt valt op dat deze gevuld worden door mensen die op Curacao zijn geboren. Klaarblijkelijk is dat een eerste vereiste. Ook dienen de commissarissen politiek gelieerd te zijn. Let wel; ik heb het nu niet over formele kwalificaties maar kwalificaties van feitelijke aard.
Het benoemen van politiek gelieerden als commissaris bij de diverse overheids-nv's is een tweesnijdend waard. Als eerste geldt dat de politiek op deze manier weldegelijk een vinger in de pap houdt bij de overheids-nv's en ze kunnen de mensen die hebben geholpen bij politieke campagnes belonen zonder dat het henzelf een cent kost. Immers, de overheids-nv's draaien op voor de commissarisbeloningen. Er is een organisatie die globaal toetst of iemand aan minimale eisen voldoet om bij een overheids-nv benoemd te kunnen worden. Met een beetje opleiding, een paar danslessen en keer penningmeester bij de lokale voetbalclub kom je snel een heel eind als ik de kranten mag geloven.
Mijn opmerking -tijdens de dag van het commissariaat- dat de overheids-nv's door de politiek zich in een ander krachtenveld bevinden dan niet aan de overheid gelieerde vennootschappen werd weggezet als onwaar. Volgens mij heb ik mijn bewijs al geleverd en deel ik overigens mijn mening met andere juristen die beter geschoold zijn in ondernemingsrecht.
De centrale bank ligt momenteel onder vuur vanwege het Girobank debacle. Ook de centrale bank kent overigens een raad van commissarissen. Een van de taken van deze raad van commissarissen is onder meer het vaststellen van de salarissen van de directie van de centrale bank. Onder de vorige president kende de toenmalige raad van commissarissen de salarissen van de directie niet en kreeg die ook niet te weten. Ook niet na herhaaldelijk aandringen.
Terug naar het Girobank probleem. De Girobank staat al lang en ook niet voor de eerste keer onder curatele van de centrale bank. Ook Girobank zal overigens een raad van commissarissen hebben gekend maar dat terzijde. Vraag is nu wat de raad van commissarissen van de centrale bank momenteel als haar rol ziet. In zijn algemeenheid is de rol van een raad van commissarissen toezien op het bestuur en het bestuur gevraagd en ongevraagd voorzien van adviezen. Op Curacao lijkt het er vaak op dat een raad van commissarissen met haar rol niet goed raad weet of niet weet wat haar onderscheidt van het bestuur.
Verder valt op te merken dat in onze regio nogal hierarchisch wordt gedacht. Een toezichthouder weet heel goed wat wat de tot haar beschikking staande dwang-en-machtsmiddelen zijn maar realiseert zich vaak niet dat er ook een andere kant aan toezicht zit. Het is niet een vrijblijvende hobby die met immuniteit kan worden uitgeoefend. Ook de toezichthouder kan aansprakelijk worden gesteld indien haar toezicht aantoonbaar faalt en dit tot schade leidt. Er moet causaliteit bestaan tussen het handelen of het gebrek daaraan van de toezichthouder en de opgelopen schade.
In politieke sferen lijkt het nu mode om voor elk wissewasje zich tot het openbaar ministerie te wenden met een beweerdelijke strafrechtelijke grief. Daarmee tracht men het openbaar ministerie met taken op te zadelen die niet de hare zijn en ook niet moeten zijn.
Ik zou willen voorstellen om het burgerlijk recht vaker in te zetten (onrechtmatige daad/toerekenbare tekortkoming) of het ondernemingsrecht via de zogenaamde ondernemingsrechtelijke enquete.
Immers, wie bewaakt anders de bewakers?
Tijdens de dag van het commissariaat werden diploma's uitgereikt aan een grote groep -over het algemeen jonge- commissarissen van overheids-nv's. Ik heb daar een vraag gesteld, mijn buurman -een in Nederland en hier gelauwerd ondernemer ook- en iemand die net als wij geen commissarispost ergens bekleedde. De aanwezige commissarissen hadden geen vragen; zij wisten alles al klaarblijkelijk.
Conclusies: de politiek staat niet op afstand want politieke vriendjes moeten op commissarisposten benoemd worden, ons ambtenarenapparaat wordt verkleind maar de facto vergroot door allerlei entiteiten op te richten die overheidstaken gaan invullen.
Overigens; als de politieke verhoudingen wijzigen dienen ook alle commissarisposten weer opnieuw te worden ingevuld.
Aanbeveling: Koppel de overheids-nv's daadwerkelijk los van de politiek door de juiste mensen op de juiste plaats te benoemen en laat zij zich bezighouden met ondernemen los van de politiek want dat was immers de bedoeling.
Overheids-NV's zijn over het algemeen voormalige overheidsdiensten die tot vennootschap zijn verworden om de politiek op grotere afstand te kunnen zetten. Gedacht kan worden aan het vuilophaal-en-verwerken (nu Selikor); stroom en water (Aqualectra) etc.
Mij vallen daarbij een aantal dingen op. Als eerste wil de overheid het ambtenarenapparaat terugdringen. Wat is nu mooier dan via dergelijke vennootschappen -waarin de overheid alle aandelen houdt- je ambtenaren onder te brengen zodat optisch inderdaad het ambtenarenapparaat verkleint. In werkelijkheid natuurlijk niet.
En is de overheid op grotere afstand gezet?
Nee, klaarblijkelijk niet want de politiek doet telkens een beroep op inkomsten van deze overheids-NV's om haar tekorten aan te vullen. Alle overheids-nv's hebben een dagelijks bestuur en een raad van commissarissen.
Hoe wordt je lid van een raad van commissarissen?
Als je naar het bestand van de raden van commissarissen kijkt valt op dat deze gevuld worden door mensen die op Curacao zijn geboren. Klaarblijkelijk is dat een eerste vereiste. Ook dienen de commissarissen politiek gelieerd te zijn. Let wel; ik heb het nu niet over formele kwalificaties maar kwalificaties van feitelijke aard.
Het benoemen van politiek gelieerden als commissaris bij de diverse overheids-nv's is een tweesnijdend waard. Als eerste geldt dat de politiek op deze manier weldegelijk een vinger in de pap houdt bij de overheids-nv's en ze kunnen de mensen die hebben geholpen bij politieke campagnes belonen zonder dat het henzelf een cent kost. Immers, de overheids-nv's draaien op voor de commissarisbeloningen. Er is een organisatie die globaal toetst of iemand aan minimale eisen voldoet om bij een overheids-nv benoemd te kunnen worden. Met een beetje opleiding, een paar danslessen en keer penningmeester bij de lokale voetbalclub kom je snel een heel eind als ik de kranten mag geloven.
Mijn opmerking -tijdens de dag van het commissariaat- dat de overheids-nv's door de politiek zich in een ander krachtenveld bevinden dan niet aan de overheid gelieerde vennootschappen werd weggezet als onwaar. Volgens mij heb ik mijn bewijs al geleverd en deel ik overigens mijn mening met andere juristen die beter geschoold zijn in ondernemingsrecht.
De centrale bank ligt momenteel onder vuur vanwege het Girobank debacle. Ook de centrale bank kent overigens een raad van commissarissen. Een van de taken van deze raad van commissarissen is onder meer het vaststellen van de salarissen van de directie van de centrale bank. Onder de vorige president kende de toenmalige raad van commissarissen de salarissen van de directie niet en kreeg die ook niet te weten. Ook niet na herhaaldelijk aandringen.
Terug naar het Girobank probleem. De Girobank staat al lang en ook niet voor de eerste keer onder curatele van de centrale bank. Ook Girobank zal overigens een raad van commissarissen hebben gekend maar dat terzijde. Vraag is nu wat de raad van commissarissen van de centrale bank momenteel als haar rol ziet. In zijn algemeenheid is de rol van een raad van commissarissen toezien op het bestuur en het bestuur gevraagd en ongevraagd voorzien van adviezen. Op Curacao lijkt het er vaak op dat een raad van commissarissen met haar rol niet goed raad weet of niet weet wat haar onderscheidt van het bestuur.
Verder valt op te merken dat in onze regio nogal hierarchisch wordt gedacht. Een toezichthouder weet heel goed wat wat de tot haar beschikking staande dwang-en-machtsmiddelen zijn maar realiseert zich vaak niet dat er ook een andere kant aan toezicht zit. Het is niet een vrijblijvende hobby die met immuniteit kan worden uitgeoefend. Ook de toezichthouder kan aansprakelijk worden gesteld indien haar toezicht aantoonbaar faalt en dit tot schade leidt. Er moet causaliteit bestaan tussen het handelen of het gebrek daaraan van de toezichthouder en de opgelopen schade.
In politieke sferen lijkt het nu mode om voor elk wissewasje zich tot het openbaar ministerie te wenden met een beweerdelijke strafrechtelijke grief. Daarmee tracht men het openbaar ministerie met taken op te zadelen die niet de hare zijn en ook niet moeten zijn.
Ik zou willen voorstellen om het burgerlijk recht vaker in te zetten (onrechtmatige daad/toerekenbare tekortkoming) of het ondernemingsrecht via de zogenaamde ondernemingsrechtelijke enquete.
Immers, wie bewaakt anders de bewakers?
Tijdens de dag van het commissariaat werden diploma's uitgereikt aan een grote groep -over het algemeen jonge- commissarissen van overheids-nv's. Ik heb daar een vraag gesteld, mijn buurman -een in Nederland en hier gelauwerd ondernemer ook- en iemand die net als wij geen commissarispost ergens bekleedde. De aanwezige commissarissen hadden geen vragen; zij wisten alles al klaarblijkelijk.
Conclusies: de politiek staat niet op afstand want politieke vriendjes moeten op commissarisposten benoemd worden, ons ambtenarenapparaat wordt verkleind maar de facto vergroot door allerlei entiteiten op te richten die overheidstaken gaan invullen.
Overigens; als de politieke verhoudingen wijzigen dienen ook alle commissarisposten weer opnieuw te worden ingevuld.
Aanbeveling: Koppel de overheids-nv's daadwerkelijk los van de politiek door de juiste mensen op de juiste plaats te benoemen en laat zij zich bezighouden met ondernemen los van de politiek want dat was immers de bedoeling.
Subscribe to:
Posts (Atom)






