Hallo, Inspectie der belastingen; de Raad van Beroep voor Belastingzaken is opgeheven!

 Op ons kantoor doen wij in beginsel het navolgende. Wij stellen aangiften inkomstenbelasting op. Wij overleggen met accountants over jaarrekeningen en stellen dan aangiften winstbelasting op. Wij adviseren mensen en bedrijven hoe zij -legaal- minder belasting kunnen betalen. Wij schrijven bezwaarschriften als wij vinden dat een aanslag te hoog is of een boete onterecht of naar een te hoog bedrag is opgelegd en wij procederen voor de belastingrechter.

Onze clientele is bepaald divers te noemen. Wij helpen gepensioneerde onderwijzers maar wij mogen ook een pompstation en een aantal artsen en medisch specialisten bedienen. Wij hebben hele hoog opgeleide clienten en heel laag opgeleide. 

De laagst opgeleide clienten hebben de meeste centjes.

Vandaag kreeg ik een email van een heel hoog opgeleide client. 

Gepromoveerd en heeft zelf ook veel mensen bijgestaan als promotor zodat zij ook konden promoveren. 

De email was deels wat onthutst van toon. En waarin zat hem nou die ongehutstheid? 

Client had een beschikking ontvangen van de belastingdienst als reactie op een door ons geschreven bezwaarschrift tegen een aanslag.

De beschikking bevatte de mededeling dat als men het niet eens is met de beschikking men beroep kan aantekenen bij de Raad van Beroep voor Belastingzaken. Client is ook jurist en weet wel wat. 

Onder andere weet hij dat ons fiscale procesrecht met ingang van 2016 drastisch is herzien en dat wij sinds die tijd niet meer procederen voor de Raad van Beroep -want die bestaat dus niet meer- maar voor het Gerecht in Eerste Aanleg waarin wij nu eigen rechters hebben. Die wonen op Aruba en wij hadden vorige week dan ook een digitale zitting met een rechter en een griffier op een groot beeldscherm en wij in de rechtzaal. Ging prima overigens. 

Wij procederen best wel veel en tot onze vreugd is het hele Gemeenschappelijk Hof kort geleden verhuisd naar een groot modern pand tegenover ons kantoor.

Eerlijk gezegd vond ik het wel mooi dat wij procedeerden voor een Raad van Beroep in plaats van een gerecht maar dingen veranderen nu eenmaal.

Maar het is inderdaad opmerkelijk dat onze Inspectie der belastingen bijna 5 jaar na het opheffen van de Raad van Beroep u en mij nog steeds uitnodigt om voor dit college te komen procederen.

UBO-Register en mogelijke gevolgen voor onze eilanden

 Met ingang van 27 september 2020 (vreemd genoeg een zondag) geldt dat UBO's zich moeten inschrijven in het zogenaamde UBO-register in Nederland. Velen zullen daar niet blij mee zijn. Immers, er worden zaken openbaar gemaakt die iets kunnen zeggen over iemands vermogenstoestand. Zeker Nederlanders beschouwen vermogen als een prive-kwestie en vele rijkere Nederlanders staan dan ook nogal contre-coeur in bijvoorbeeld de Quote 500.

Maar goed het betreft een wettelijke verplichting en dus moeten we er mee aan de slag.

Als eerste een UBO- wat is dat? Het begrip komt uit de engelse taal en staat voor "Ultimate Beneficial Owner" wat zich laat vertalen als uiteindelijk gerechtigde. De UBO-wetgeving definieert dat als iemand die uiteindelijk eigenaar zijn of zeggenschap hebben in een organisatie. Het criterium bij aandelenbezit is 25 procent of meer.

De achterliggende idee is om beter witwaspraktijken en anti-terrorisme financiering te voorkomen en te bestrijden uiteraard. Ook geld dat u en ik een beter idee kunnen krijgen met wie we nou precies zaken doen. Het UBO-register wordt opgelegd vanuit Europa.

Het Nederlandse systeem maakt dat indien een entiteit is opgericht naar het recht van Nederland men zich in het UBO-register dient in te schrijven als bijvoorbeeld sprake is van een besloten vennootschap. Dus de UBO van een in Nederland opgerichte vennootschap die ooit feitelijk is verplaatst naar Curacao valt onder deze wetgeving en dient zich in te schrijven. De tegenhanger daarvan is dat een buitenlandse vennootschap met een vestiging in Nederland geen verplichting heeft haar UBO's in te schrijven. Dat doet men dan weer in het land van oprichting.

Er zijn ook boel uitzonderingen zoals eenmanszaken, beursgenoteerde vennootschappen, Verenigingen van Eigenaren (van appartementsrechten), Verenigingen met beperkte rechtsbevoegdheid die geen onderneming drijven, publiekrechtelijke rechtspersonen, en andere privaatrechtelijke rechtspersonen. Van dat laatste vond ik in de literatuur voorbeelden als hofjes en gildes.

En als laatste dan het grote pijnpunt: wie mag het UBO-register inzien? Ik vrees dat een deel van de gegevens openbaar zijn. Iedereen mag bekijken van de UBO:

Zijn/haar:

Voor-en-achternaam;

Geboortemaand-en-jaar;

Nationaliteit;

Woonland; en

De aard en de omvang van het belang.

Degenen die gebruik willen maken van het inzagerecht kunnen dit doen door online een toegangscode aan te vragen.

Een deel van het register blijft wel vertrouwelijk. Enkel bevoegde autoriteiten hebben daarin inzage.

Aanrijding en nu?

 Vorig jaar hadden we een aanrijding. Met een auto gehuurd bij het voortreffelijke Carlease Caribbean maar op 13 december vorig jaar werd ik dus van achteren aangereden door een Toyota Hi-Lux.

Er sprongen twee heren uit die onmiddellijk meldden dat er geen schade was te bespeuren aan het autootje waarin ik reed en zij gaven uiting aan hun voornemen om hun weg te vervolgen. 

Ik drong er op aan om dat niet te doen omdat de huurvoorwaarden zich daar tegen uitspreken. 

De heren gooiden echter de auto in de achteruit en vertrokken met grote haast. Omdat ik ook niet helemaal gek ben had ik een foto gemaakt van het nummerbord van de betreffende auto. 

Na lang wachten kwam een verkeersagent langs. We zijn eerst maar wat veiliger gaan staan en vervolgens heb ik in mijn beste papiamento uitgelegd was er gebeurd was (kiko a sosede). 

De agent leek opgelucht dat ik dit verhaal in de landstaal kon afsteken. Achteraf vermoed ik dat ik daardoor in mij eigen voet heb geschoten want na 10 bezoeken aan de verkeerspolitie had ik nog geen proces-verbaal en de autoverhuurder heeft dat nodig om zijn verzekering te kunnen aanspreken. Nu word ik omringd door slimme mensen en een daarvan zei dat ik daarover mijn beklag kon doen bij het Hof; een zogenaamde artikel 15 Sv procedure. Dat maar gedaan een paar weken terug en ik kreeg vrij vlot bericht dat een en ander was doorgestuurd naar de Procureur-Generaal die dan ergens halverwege oktober zich mag uitlaten over deze kwestie. Vanochtend werd ik dan gebeld door een -zo te horen jonge- Officier van Justitie die mij voorstelde om mijn contacgegevens door te spelen aan de daders van het ongeval want die waren bereid om de schade te vergoeden. Ik dacht in termen van "ammehoela"; ik eerst uren van mijn leven opofferen om een proces-verbaal in handen te krijgen en dan gaat het vervolgingsapparaat het civielrechtelijk oplossen zodat ze alsnog hun werk niet hoeven te doen. De Officier van Justitie noemde dat een efficiente oplossing. Voor mij wordt dit hoe dan ook niet meer efficient dus ik meldde hem -ik weet het: een beetje onaardig- dat ik voor een totaal inefficiente oplossing ben.

Vind het ook een beetje vreemd dat het prima is aan mijn tijd geen waarde te hechten maar aan de tijd van het vervolgingsapparaat wel.

Voor een artikel 15 Sv-procedure moet je als klager een belang hebben. Dat belang heb ik wel want ik kan anders opdraaien voor de schade.

Een proces-verbaal is er nog immer niet en ik vermoed dat die er ook nooit gaat komen. Ben benieuwd wat het Hof hiervan gaat vinden. De Officier van Justitie probeerde het nog met dat een artikel 15 procedure ook tijdrovend is. 

Ach, het Hof zit tegenwoordig tegenover ons kantoor en hoe lang kan zo een wat informele zitting in raadkamer nou helemaal duren?

Een ding weet ik wel; ik vervoeg mij niet meer bij de verkeerspolitie voor deze kwestie. Mocht er alsnog een proces-verbaal komen dan kan die op kantoor worden bezorgd.

Ik houd u op de hoogte.

Vertraging opgelopen in de belastingrechtspraak

 Een belangrijke relatie van ons kantoor emailde mij gisteren met de vraag of zijn kwesties betreffende de onroerendezaaksbelasting al waren opgelost. Een snelle blik in zijn digitale dossier leerde mij dat wij op 1 november 2019 een beroepschrift voor hem hadden ingediend bij de belastingkamer van het Gerecht in Eerste Aanleg. Omdat ik een nogal fundamenteel punt had opgebracht in dat beroepschrift is mij er alles aan gelegen om deze kwestie aan de belastingrechter voor te leggen. Dus een emailtje naar de belastinggriffie die heel vlot reageerde. Helaas niet met het gewenste antwoord. Behandeling mogen wij verwachten in januari 2021.

Met ingang van 2016 is onze belastingrechtspraak eindelijk volwassen geworden; er is een tweede feitelijke instantie (het Hof) en zelfs cassatie is mogelijk. Met de volwassenwording kregen wij ook permanent gevestigde belastingrechters. Dit in tegenstelling tot voorheen toen de rechters 1 a 2 keer per jaar vanuit Nederland werden ingevlogen.

Corona-crisis en ook wellicht de verhuizing (op Curaçao) van de rechterlijke macht en alles er omheen leidt nu klaarblijkelijk tot ongewenste vertraging in de rechtspraak. Ik heb daar begrip voor maar ik vind het wel enorm jammer.

Binnen of buiten (de termijn)

Het formele belastingrecht bepaalt hoe het fiscale spel gespeeld wordt. Bijvoorbeeld hoe een aanslag tot stand komt, wat er tegen gedaan kan worden, welke verplichtingen u jegens de fiscus en zo verder.

In de belastingkamer van het Gerecht in Eerste Aanleg van Curaçao zit een rechter die bijzonder veel weet van de spelregels. Hoe weet ik dat? Deze rechter heeft ondermeer meegeschreven aan het -prijzige- Handboek Fiscaal Procesrecht (5e druk). De eerste druk kwam tot stand in mijn geboortejaar dus er moet klaarblijkelijk veel en met name lang worden nagedacht over een nieuwe druk. De 5e druk dateert namelijk uit 2014.

De betreffende rechter deed op 1 juli 2020 een uitspraak waarin hij precies maar ook kort en bondig, uitlegt hoe termijnen werken als je in bezwaar wilt tegen een aanslag of in beroep wilt komen tegen een uitspraak van onze fiscus. In beide gevallen geldt dat binnen twee maanden na de dagtekening van de aanslag of de uitspraak in bezwaar of beroep kan worden gekomen.

Dus zegt de rechter. Die termijn begint op de dag volgend op de dagtekening.

Ik kan hem maar beter citeren denk ik:

"De onderhavige uitspraak op bezwaar is gedagtekend op 3 mei 2019. De beroepstermijn vangt aan op 4 mei en eindigt op 3 juli 2019 om 24.00u. Het beroepschrift is op 4 juli 2019 ingediend. Het beroepschrift is dus buiten de wettelijke termijn van twee maanden ingediend"

En dan ben je dus niet-ontvankelijk en gaat de rechter het ingestelde beroep verder niet behandelen.

Opmerkelijk in de uitspraak (onder procesverloop is overigens: "Belanghebbende heeft op 13 juni 2020 een nader stuk ingediend, te weten het door zijn echtgenote geschreven proefschrift." Ben benieuwd naar dat proefschrift.

Uitnodiging voor het doen van aangifte

Onze clienten worden momenteel overspoeld met "uitnodigingen" om aangifte inkomstenbelasting over het jaar 2019 te doen. Op de foto de uitnodiging voor een buitenlands belastingplichtige.

Omdat er staat "Aangifte B" weten we dat het een buitenlandse belastingplichtige betreft. Ingezetenen worden verzocht om via model A aangifte te doen.

De uitnodigingen verbazen mij moet ik zeggen. Aangiften over 2017 en 2018 zijn uiteraard al lang de deur uit maar aanslagen over die jaren worden nauwelijks opgelegd bij mijn weten. Door deze uitnodigingen te sturen zet de belastingdienst zichzelf nog meer op achterstand. De vraag is of dat verstandig is. Overigens valt op dat ook uitnodigingen de deur uitgaan naar mensen die allang aangifte hebben gedaan.

When the going gets tough.........

the tough get going.

Vanochtend las ik in de krant dat Curacao een economische krimp van 23 procent tegemoet kan zien en dat we met een beetje goede wil in 2023 weer aan de beterende hand zullen zijn.

Dat is verschrikkelijk nieuws en het zal naast de al bestaande werkloosheid tot nog meer arbeidslozen onder ons gaan leiden.

Een eerdere verwachting was dat er 60 procent -ja u leest het goed zestig procent- werkloosheid zou komen.

Maar dat was op basis van een economische krimp van iets minder dan 19 procent.
Het kan nog altijd weer erger.

Dit zou het moment moeten zijn waarbij alle inwoners van Curacao de handen ineenslaan en aan de slag gaan om de ons tegemoet tredende crisis het hoofd te bieden.

 Doen wij dat? Mijn angst is van niet.

De volksvertegenwoordigers moeten bezuinigen en lijken allerlei manieren te verzinnen om dat dusdanig in te vullen dat het voor hen geen negatieve cashflow oplevert.

Bij de ambtenarij lijkt het beeld min of meer hetzelfde. Iedereen wil bezuinigen maar niemand wil er op achteruit gaan. Dat kan net zo min als een beetje zwanger zijn overigens. Aan de andere kant lijkt de overheid de insteek van CFT, CBCS en IMF te negeren om nu een serieus te gaan bezuinigen.

Telkens verzint men het tegenovergestelde namelijk het verhogen van de belastingen.
Het laatste voorstel was om de omzetbelasting 1 tarief te geven van 7 procent.

Het is mijn stellige overtuiging dat de crisis waarin wij verkeren ons ook zonder Covid-19 had weten te bereiken. Een van de vele problemen waar wij voor staan is dat de overheid zoveel geld opslurpt aan ambtenarensalarissen dat er niet voldoende overblijft om te investeren in bijvoorbeeld onderwijs, infrastructuur en dergelijke.

In gezondsheidszorg hebben we dusdanig geinvesteerd dat die voor ons onbetaalbaar is geworden. Die bittere beker zullen wij ook nog moeten uitdrinken.

Een van de redenen overigens waarom wij ook zonder Covid-19 in een diepe crisis waren geraakt.

En nu doet zich de paradox voor dat je je moet afvragen of het besparen op ambtenarensalarissen nu wel zo een goed plan is. Zij consumeren namelijk ook en consumptie is een van de pijlers van welke economie dan ook.

Deels is Curacao een trickle-down-economy waarbij altijd de sterke schouders in enigerlei mate hebben gezorgd voor mensen om hen heen. Maar ook de sterke schouders gaan het nu voelen en zij zullen ook meer hun hand op de knip gaan houden.

Mijn gedachten gaan constant uit naar degenen die nu voedselpakketten ontvangen en die zich in gemoede afvragen of het volgende pakket er nog aankomt.

Mijn gedachten gaan tevens uit naar degenen die onvermoeibaar die pakketten blijven bezorgen en alle andere vrijwilligers die de handen uit de mouwen steken.

Vanuit al deze ellende gaan nu stemmen op om dan maar aan te sluiten bij Nederland; provincie of gemeente. Maar dat betreft enkel de verhouding met Nederland. Daarmee zijn onze problemen niet opgelost. En het is maar de vraag of Nederlandse ambtenaren beter in staat zullen zijn om onze problemen op te lossen dan wij zelf.

Een van de structurele problemen van onze maatschappij is de structuur zelf. Een wat cynische kennis van mij beschreef Curacao ooit als een handelsmaatschappij waarin iedereen enkel doende is geld te verdienen. Een soort kruising tussen Shell en WIC. Het is zeker waar dat er een aantal partijen in Curacao economische posities bezitten die maken dat "the cost of doing business" op Curacao veel te hoog is. Waar de overheid moet bezuinigen zouden deze partijen ook voorgehouden moeten worden dat hun marges veel te hoog zijn waardoor veel ondernemers in hetzelfde schuitje verkeren als de overheid; te weinig over om te investeren. Ondernemers zijn echter ondernemers en zijn tough en when the going gets tough.............

Als laatste het volgende. Ik ben fiscaal-jurist en sinds 1985 houd ik mij derhalve bezig met belastingrecht.

In een economie met een krimp van 23 procent en 60 procent werkloosheid; wat gaat dat betekenen voor de belastingopbrengsten en wat voor een aantal overheidsmonopolisten zoals Curoil en Aqualectra. Daarnaast zijn wij getroffen door een aantal bankschandalen. Miljoenen zijn weg bij Girobank. Die gelden zouden in deze crisistijd anders aangewend kunnen worden voor de eerdergenoemde consumptie. Ook zonder Covid-19 bevonden wij ons reeds in een perfect storm.

Wij komen voor fundamentele -zoniet existentiele- problemen te staan die de banale problemen van alledag verre zullen overstijgen. Ik wens een ieder veel sterkte en wil u meegeven om u zo positief mogelijk te blijven opstellen. We kunnen de crisis niet negeren maar we moeten met zijn allen maar trachten er het beste van te maken en hopelijk komen we er dan sterker en beter uit en beseffen we allemaal op wat voor een magische plek wij mogen wonen.